یک خبر دیدم در سایت پارسینه که بد ندیدم آن را نقل و خاطره ای هم به آن بیافزایم.
به گزارش پارسینه؛ اخیرا در برخی از مدارس غیرانتفاعی مناطق شمال و غرب شهر تهران، در مراسم صبحگاه دانش آموزان، بعد از قرائت قرآن، به جای سرود رسمی جمهوری اسلامی ، سرود " ای ایران" خوانده می شود. (به اعتقاد من اصلا کار بدی نیست.)
من، دانش آموز بدی نبودم. خصوصا سال های دبیرستان. درسخوان هم بودم. اما از صف مدرسه تنفر داشتم. اگر به بارم انضباط من در 12 سال تحصیل نگاه کنید، متوجه خواهید شد که ... بله 20 نمی گرفتم. چون به قول خودمان دانش آموزان صف را دودره می کردم. از همان اول ابتدایی هم همینطور بودم! مثلا سال آخر دوره تحصیلم، روی هم 3 بار با تولرانس 4 بار سر صف حاضر شدم. ترم اول انضباطم شد 15 و ترم دوم 14!
طبیعتا رفقایم نیز مثل خودم بودند. اما خدایی خیلی بهتر از من. یادش بخیر من و امین و محسن اغلب با هم بودیم.
بگذریم و بروم سر خاطره؛ اواخر سال بود که باز مثل همیشه دیر آمده بودم که صف را دودره کنم. البته اسم ام هم در لیست نگهبانی درب ورودی دبیرستان نوشته می شد تا از انضباطم کسر شود، مثل هر روز!
معاون دبیرستان آقای ع گفتند در را باز کن بقیه هم بیایند تو حرف های مهمی دارم. 2-3 لعنت به خودم و زمین و زمان فرستادم و وارد محوطه دبیرستان شدم که دیدم آقای ع میکروفون به دست می گوید: به به آقای سلیمانی! وجدانی امثال چند بار سر صف حاضر شدی؟ خوب یادم هست که با فریاد بلند پاسخ دادم 3 بار، چیزی شبیه جیغ! نیمی از صف ها از خنده بهم ریخت.
با عصبانیت گفت برو بایست توی صف.
رفتم ایستادم وسط محسن و امین و شروع کردیم به هرهر و کرکر. کلا به شکل فجیعی شیطان بودیم.
یکهو آقای ع گفت یکی از شما سه نفر بیاید قران بخواند! امروز برنامه داریم.
اول چیزی متوجه نشدیم اما بعد که گفت هوی با شمام ها...! دو زاری مان افتاد که یعنی ما... مات مان برده بود! داد زدم آقای ع من بخدا آخه نمی توانم، از فردا می آیم سر صف! گفت ساکت! محسن هم رنگش سفید شده بود. امین را سریع انداختیم از بین مان بیرون که برود قران بخواند. تیپش حالا که یادم می آید بسیار خنده دار بود. عینک آفتابی اش دستش. تیپی کاملا جلف! گفت آقا ع من نمی تونم اینا... آقای ع داد کشید: بدو بینم بالاخره که باید بتونی سوره فاتحه رو بخونی!
امین رفت بالا ما هم می خندیدیم اما ترسیده بودیم. بچه هول شده بود فجیع! آقای ع قران را برایش باز کرد گفت بخوان. بیچاره شروع کرد خوب هم می خواند اما ماجرا آن جا مضحک شد که امین آیه را ...
مالک یوم الدین
اهدنا صراط المستقیم.
بله! آیه ایاک نعبد و ایاک نستعین را امین با پرروی تمام درز گرفت! البته دست خودش نبود. گردن شکسته بعدا قسم می خورد هول شدم، فراموش کردم. چون فقط فلک نشدیم، می خواستیم بکشیم اش. مدارس ما چسبیده بهم بودند. یک هو بمب خنده با صدای وحشتناکی ترکید. خود آقای ع نشسته بود روی زمین و با خنده می گفت کره خر جلویش قران باز کردم باز هم نمی تواند بخواند. برو گمشو جلوی دفتر دلقک! خلاصه سه نفرمان را بردند جلوی دفتر که نکند برای این کار برنامه داشته ایم، مابقی را بگذارید بماند برای من تنها، چون دیگر نوبت به بخش بد خاطره ام رسیده!
| تبليغات | X |
