خواهان صلح

به همه چیز فکر می کردم الا اینکه پیرمردی که خودش سالها برای آزادی مبارزه کرده، حالا علیه مردم کودتا بکند.

قطع یقین 50 سال دیگر همانطور که درباره کودتای 28 مردم قضاوت کردیم، درباره 22 خرداد قضاوت خواهند کرد و بی شک همگی مسئولش را آقای خامنه ای خواهند دانست.

واقعا متعجبم، با چه عقلی؟ با چه برنامه ای؟ برای جلوگیری از به قدرت رسیدن مشارکت و مجاهدین انقلاب آیا ارزش داشت با مردم این بازی بشود.

لعنت به قدرت که حتی آزاده ترین آدم ها را هم در بند می کشد. واقعا دیگر هیچ انتظاری نباید از حکومت جمهوری اسلامی داشت، این نظام قابل اصلاح نیست.

شک نکنید که دیر یا زود همان سرنوشتی برای رژیمی که به رای مردمش احترام نگذارد، رقم خواهد خورد که برای دیگر رژیم های استبدادی رقم خورده است.

تقلب وحشتناک بود، چشمهایم از حدقه در آمده اند. لعنت به قدرت.

بالاخره از دیکتاتوری وارد استبداد شدیم. برای آگاهی از 1312 تا 1320 از 1342 تا 1357 و از 1388 دوره هایی بوده که رژیم های حاکم ایران از شوق قدرت از ورطه دیکتاتوری به چاه استبداد افتاده اند.

مثل این می ماند که کسی روی بشکه ای از باروت بنشیند، آتشی روشن کند و سیگار بکشد، آخرش منهدم خواهد شد!

طبق آخرین اخبار رسیده به من از سوی یکی از اعضای دفتر خبرگانی ها، رایزنی ها برای تشکیل جلسه ای با موضوعیت: "بررسی موضوع تقلب در  انتخابات و کوتاهی شورای نگهبان و اهانت رئیس جمهور به بزرگان نظام" ادامه دارد.
                  
منبع من ادامه داد تاکنون با 23 نفر از آقاین صحبت شده؛ اكبر هاشمي‌ رفسنجاني، محمد امامي‌كاشاني،حسن روحاني، عليرضا اسلاميان ، سيد محمد واعظ ‌موسوي ، سيد محمود هاشمي‌شاهرودي ، عباس واعظ ‌طبسي ، علي فلاحيان ، محمد حسين احمدي ، مولوي علي‌احمد سلامي ، علي‌محمد دستغيب ، ملا محمد شيخ‌الاسلامي ، هاشم زاده هریسی ، ملا عبدالرحمان خدايي ، بهرامي خوشكار ، محمد حسين زرندي ، سيد كاظم نورمفيدي و حبيب‌الله طاهري ، سيد حسن طاهري خرم‌آبادي، علي معلمي ، محمدتقي پورمحمدي ، حسن نمازي و رحيم محمدی.

تکمیلی؛ آقایان هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی تلاش مجدانه ای برای تشکیل این جلسه دارند.

"در حاشیه تکرار بازی جریان های سیاسی با رسانه ها، مردم و شاید خودش"

دوباره فصل انتخابات آمد از راه!

دوباره بلای جان رسانه ها، سر و کله اش پیدا شد! منظورم انتخابات است. "خاتمی می ماند" 10 دقیقه بعد "خاتمی انصراف می دهد"، 20 دقیقه بعد "کروبی نمی خوابد"، 30 دقیقه بعد "میرحسین به خاتمی: قرارمان این نبود!" و اخباری از این دست که صحت هیچ کدام شان لااقل برای من روشن نیست.

صرف نظر از فاعل و مفعول خبر، این دست اخبار اگر غلو نباشد، در محدوده شهری هر سال و در کشور دوسالی یکبار تکرار می شوند. بغرنج آنجاست که از چندماه قبل به استقبالش (انتخابات) می رویم، یک سال بعد هنوز در حال بدرقه ایم که به بلای دیگر یعنی انتخابات بعدی می رسیم! بعد تازه صدای مان هم بلند است که مردم چرا روزنامه هایمان را نمی خرند و به سایت هایمان سر نمی زنند. وقتی مثلا من به عنوان خبرنگار (فکر کنید مثلا باید از همه جا و همه کس باخبر باشم!) اخبار انتخاباتی ایران برایم مثل درون تخم مرغ شانسی است، طبیعی است که برای خواننده معمولی حیرت آور(دوست دارید بخوانید دروغ) است. از طرفی همین خبرها را هم ننویسی، دیگر چیزی برای نوشتن باقی نمی ماند. ماشالله به خطوط قرمز که دولت به دولت توسعه اش بطور جد پیگری می شود! (برای سئوالات بعدی؛ معلوم است که مرادم تعطیلی یا نقد "انتخابات" نیست، منظور رعایت اخلاق انتخاباتی و تدوین برنامه بر پایه احزاب است. دود این نحو فعالیت آقایان، ابتدا در چشم مردم، سپس رسانه ها می رود و سر آخر نیز باعث می شود که نتیجه انتخابات با آنچه تبلیغ و گمانه زده می شد، 180 درجه اختلاف داشته باشد.)

من که سیاسی نیستم، اما گمان کنم انتخابات بلای جان سیاسیون ایرانی هم باشد! اخبار رسانه ها همانقدر موثق است که حضور یا عدم حضور آقایان. (برای فمینیست ها، خانم ها!)

چپی های جمهوری اسلامی لااقل از سال 60 رسما در بدنه دولت و وزارت اطلاعات، از سال 67-68 و پس از انحلال حزب جمهوری اسلامی در بدنه روحانیت، فعال بوده اند. بعدتر هم که دولت و مجلس را غرق کردند. با این همه باز دم از بی تجربگی و کارشکنی اصولگرایان می زنند.
مثل همیشه اصلاح طلبان تا ساعت انتخابات، کاسه به دست، "چه کنیم، چه کنیم" می گویند. واقعا بلبشویی است. اصلا معلوم نیست نامزد اصلی کیست، نامزد دوم کیست. یکهو همه باهم می آیند، یا هیچ کدام نمی آید. 4 سال پیش اصلاحاتی ها درب خانه میرحسین را از جای در آوردند تا به آمدن رضایت دهد، اما وی حضورش را مشروط به حمایت کامل حکومت و اخذ مجوز راه اندازی تلویزیون و رادیوی رئیس جمهوری! کرد. نه تنها منِ خبرنگار، گمانم خود رهبران جریان اصلاحات هم نمی دانند چه خبر است. برخی می گویند میرحسین از انتخابات سال 72 همیشه در حال آمدن بوده، از کجا معلوم این بار هم در دقیقه 90 پشیمان نشود؟! آنوقت چه کنیم؟! عده ای دیگر عصبانی اند که چرا میرحسین قصد دارد بیاید در حالی که شانس کمتری نسبت به خاتمی در مقابل احمدی نژاد دارد. بعضی خاتمی را ترقیب می کنند که به نفع میرحسین کنار بکشد، برخی دیگر هم نگران فرصت شغلی در دولت اصلاح طلب آینده اند و نگران اقوام اصلاحات!

نه! اشتباه نکنید. وضع اصولگرایان بهتر از اصلاحاتی ها نیست. لااقل در اخباری! که من شنیده ام.(اگر موثق نیست یا نبود، تقصیر من چیست؟! چه انتظاری دارید، وقتی مصاحبه می کنند، صدایشان هم پخش می شود، بعد می گویند ما نبودیم!)
در اردوگاه راستی ها هم جنجالی برپاست. از یک طرف دولت ائتلافی محسن رضایی با حمایت بخشی از بدنه سپاه، ناطق نوری و برخی دیگر از روحاینون و سیاسیون بلندپایه راستی مطرح است.
باهنر را که به یاد می آورید؟ نمونه بارز وکیل الدوله در مجلس هفتم بود، دلیل چپ افتادنش با دولت از ابتدای کار مجلس هشتم برای من تبدیل به سئوالی بغرنج شده بود، اما با خبر احتمال نامزدیش در انتخابات دهم، پاسخم را گرفتم!
فعالیت اطرافیان قالیباف و برنامه ریزی هایی مشابه طرح های شهردار قبلی که رئیس جمهور شد.
و در آخر احتمال بالای نامزدی ولایتی در انتخابات دهم از جمله این خبرها در اردوگاه اصولگرایان است.
بازهم اشتباه نکنید! ضرغامی، حدادعادل، افروغ و توکلی از دیگر نامزدهای احتمالی جناح راست هستند. اگر خبری نمی شنوید، تنها دلیلش آن است که اصولگرایان اینقدر مرز خطوط قرمز را تحدید کرده اند که امروز به گپ و گفت های خودمانی شان هم رسیده است.

به عنوان پس نوشت؛ کروبی را از یاد نبرده بودم. پاراگراف اول را بخوانید یک تیتر مربوط به ایشان است. خود به تنهایی یک حزب است ولی از آن حزب های رأی نیاور. مگر انتخابی بین احمدی نژاد و کروبی برای مردم باقی نمانده باشد.

یک هفته دیرتر به این دلیل آقای اعلمی فکر نکنند، همه دشمن ایشان هستند.

سیاستمداران ایرانی لااقل هیچ نکته ای شان به روز نباشد، زرنگی و سیاست ورزیشان کاملا به روز است.

ستاد حمايت از كانديدا‌توري اكبر اعلمي در انتخابات رياست جمهوري روز دوشنبه 19 اسفندماه، طي دعوتنامه‌ رسمي كه به دفتر خبرگزاری ها ارسال شد، آورده بود: "اكبر اعلمي روز سه شنبه 20/12/87 ساعت 10 صبح پيرامون انتخابات رياست جمهوري و اعلام كانديداتوري مصاحبه مطبوعاتي خواهند داشت." اتفاقا فردای همان روز، با حضور نمایندگان رسانه ها اکبر اعلمی رسما حضور خود را اعلام کرد.

8 دی ماه سال جاری در وبلاگم "خواهان صلح" ذیل عنوان "شورای نگهبان در فکر شکستن آرای خاتمی" نوشته بودم که؛

[با تلخیص– شورای نگهبان برای شکستن آرای خاتمی در صورت حضور احتمالی دست به دعوت از میان سیاستمداران خوشنام زده است.

در گفت و گو با یک منبع مطلع، کسب اطلاع کردم که اکبر اعلمی در حال آماده سازی ستاد تبلیغاتی برای حضور موثر در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است.

حضور اکبر اعلمی در تبریز و دیدارهای سیاسی او موجب شد که بر آتش این شایعه دامن زده شود.

گفته می شود شورای نگهبان از هم اکنون به فکر شکستن آرای محمد خاتمی در صورت حضور احتمالی در انتخابات ریاست جمهوری است. در همین راستا، گویا یکی از سیاسیون مرتبط باشورای نگهبان از سوی یکی از اعضای حقوقدان این شورا به اکبر اعلمی پیغام داده است که در صورت حضور در انتخابات ریاست جمهوری، وی را تایید صلاحیت خواهند کرد. دلیل این اقدام ترس از حضور خاتمی در انتخابات پیش رو و برای شکستن آرایش عنوان شده است. این در حالی است که استراتژی شورای نگهبان در خصوص تایید و رد صلاحیت نامزدها معمولا تا نزدیک به زمان انتخابات مشخص نیست.

اکبر اعلمی از جمله منتقدان صریح اللهجه دولت نهم است، که به دلیل بیان نظراتش و سوء برداشت از ورود به دوره بعدی مجلس بازماند.]

آن موقع نه هنوز خاتمی اعلام رسمی کرده بود، نه آقای اعلمی به صحت این خبر رضایت می داد! به قول خودشان نه به بار بود و نه به دار! و مضمون خبر بالا، ایشان را به یاد داستان "خسن و خسین هرسه دختران معاویه اند" انداخته بود، اما من که خبر را از زبان یکی از دبیران تشکل های کارگری در تبریز شنیده بودم، فقط صبر کردم. احسنت به استراتژی شورای کاملا بی طرف! نگهبان و واقعا مثل اینکه آقای اعلمی، خسن و خسین هر سه دختران معاویه اند!

البته حق با شماست! می دانم آنقدر در مورد فلسطین و اسرائیل در رسانه ملی و دیگر رسانه های داخلی مطلب نوشته می شود که گاهی احساس می کنم در خود غزه هستم یا غزه اصلا در ایران است! آن اخبار را گاه از روی ناچاری و گاه از روی همدلی شنیده و خوانده اید، پس ایرادی نیست که من هم چند کلامی اضافه کنم؟

با خودم فکر می کردم، تقریبا 30 سال است که بطور رسمی علیه اسرائیل و در حمایت از فلسطین شعار (در این نوشتار به جای هر اقدام نمادین از قبیل راهپیمایی، پرچم سوزی، شعار دادن و... تنها از کلمه "شعار" استفاده شده است) می دهیم. دقیقا شعار. در رادیو و تلویزیون شعار می دهیم، در نشریات شعار می دهیم، در راهپیمایی شعار می دهیم. خیلی از سازندگان شعارها، اصلا به آنها اعتقادی ندارند. بر اساس سیاستی از پیش تعیین شده، می اندیشند و ابتکار می کنند. واقعا ما را به سیاست چه کار؟! سیاست را بگذاریم کنار، وقت برای سخت فکر کردن بسیار است، ایرادی ندارد کمی هم ساده بیاندیشیم. فکر کنیم شعارهای 30 ساله ی ما از این رو است که بخشی از مردم دنیا تحت ظلم اند، مهمتر اینکه آنها هم کیش ما هستند. مسلمانان مظلومی که هر بار ارتشی دوزخی هرآنچه بدیع است را رویشان امتحان می کند. قرار بود و هست که سیاسی فکر نکنیم و با دیدی انسان گرایانه به مناقشات فلسطین و اسرائیل نگاه کنیم.

در حمله اخیر ارتش اسرائیل به مردم بی پناه و بی دفاع غزه بیش از 1000 نفر کشته و افزون بر 5000 نفر زخمی شدند. ایران با این مسئله طبق منش 3 دهه اخیر برخورد کرد. البته درست هم همین است، قرار نیست که ما با کشور دیگری بخاطر تهاجم به سرزمینی دیگر که هم مرز ما نیز نیست درگیر شویم. شعارهایمان این بار هم شورتر بود و هم تندتر. شعارهایمان بسیار خشن شده بودند؛ به آتش کشیدن کرکره فروشگاه بنتون، حمله به باغ قلهک، تحصن در فرودگاه، راهپیمایی های پی در پی که نتیجه اش چیزی بیش از آن نبود که سال های پیشتر از آن دشت کرده بودیم. چند تیتر، آن هم نه تیتر یک در رسانه های دنیا.

اما سوی دیگر ماجرا، اقدام دیپلماتیک رجب طیب اردوغان بود که تاثیرش در جهان حیرت انگیز بود. ترک ها با اسرائیل ارتباط سیاسی دارند. نه مثل ما شعار داده اند، نه قرار بود اسرائیل را از نقشه دنیا پاک کنند، نه میل دارند هرطور شده خود را در میان کشورهای مسلمان عرب زبان قاطی کنند. اما اقدام نرم و دیپلماسی موفق نخست وزیرشان در اجلاس داووس قطعا نتیجه ای بیش از شعارهای ساماندهی شده ما داشت. اقدام نرم اردوغان آتشی به جان جنگ طلبان انداخت و نتیجه مثبت اش مستقیم به کیسه فلسطینی ها روانه شد، در حالی که شعارهای ما تا کنون، تنها حس هم دردی دنیا را با دولت آدم کش اسرائیل برانگیخته است.

همین مطلب در سایت آینده

زنده باد صلح

در مورد خواهان صلح بودن اسرائیل کافیست نگاهی بیندازیم به نقشه فلسطین. در طی این بیش از 60 سال پیش روی و اشغال از سوی کدام طرف بوده؟ حمایت کدام طرف قوی تر بوده که نتیجه ای اینچنین به دنبال داشته است؟  

بعد از جنگ شش روزه سال 1967 و قطع نامه شورای امنیت، اسرائیل حاضر به پس دادن زمین هایی که اشغال کرده نشده است.

اینکه اسرائیل قبل از حمله هوایی هشدار می دهد که ساکنان آن مناطق را تخلیه کنند اساسا، چه ارزشی دارد؟ زنده می مانند؟ اما کجا بروند؟!
مسئله ای که در صحبت های جرج گالووی بر آن تاکید شد، این است که رفتار فلسطینیان در نتیجه اشغال شدن سرزمینشان است. آنها دارند دفاعی می کنند در مقابل اشغال سرزمین شان از سوی اسرائیل.

لینک های مرتبط یک و دو

              

من یک صلح دوستم؛ زنده باد صلح.

لینک های مرتبط یک و دو

فردا- محمدمهدي عبدخدايي معتقد است كه ملي شدن كانال سوئز ناشي از تأثيرات انديشه نواب صفوي بوده است.
عبدخدايي عضو با سابقه جمعيت فدائيان اسلام درباره شخصيت و انديشه مرحوم نواب صفوي گفت: "من حتي ملي شدن كانال سوئز را هم ناشي از انديشه نواب صفوي مي دانم. وقتي كه در دانشگاه قاهره سخنراني كرد، اوضاع را به هم ريخت."
او در آنجا فرياد زد: "يا نجيب الي الكانال!"
تصورش را بكنيد كه يك جوان 29 ساله در دانشگاه قاهره به زبان عربي سخن مي گويد و فرياد مي زند: "نجيب !كانال سوئز را ملي كن!"

مردک! مگر نواب، منابع یا منافعی را ملی کرده یا حتی شعارش را داده بود؟ لااقل بخوان حالا که اندازه نوح سن داری! نفت را که ملی کرد؟ جنگ نفت مصدق با جهان سبب شد که بقیه کشورها بیدار شوند! آخر شعار "ملی کردن" هم مربوط به مصدق است. شخصا معتقدم ملی شدن نفت، موجب اتفاقات بسیاری در دنیا شد، از موج ملی کردن معادن و منابع گرفته تا انقلاب ها در کشورهای آمریکای جنوبی. من نمی فهمم یعنی این آدم اینقدر قدرت استنباط ندارد که بفهمد عمل مصدق آنچنان تاثیری در جهان داشت که در تاریخ آن زمان بی نظیر بود؟ همه جهان بیدار شد، عراق خواست نفت اش را ملی کند. کویتی ها صدای شان درآمد، پدر آرامکو را در عربستان در آوردند، مصری ها ملی کردن کانال سوئز را دنبال کردند. انصاف هم چیز خوبی است. البته با این منطق من که متعجب مانده ام! واقعا اینقدر برعکس برداشت کردن یا از روی جهالت است یا از روی خودفریبی. 

یک نکته که این روزها به چشم ام می خورد، اینکه خیلی تلاش دارند کل کارهایی که در ایران انجام شده به نام قشر روحانیت سند بزنند. انگار بقیه مردم عاطل و باطل نشسته، فقط این عده کمر همت به خدمت بسته بودند. تعادل هم چیز خوبی است! این مملکت مشیرالدوله ها، قوام سلطنه ها، مصدق السطلنه ها، مستوفی الممالک ها را به خودش دیده، اگر زحمتی نیست امیر کبیر و تقی خان فراهانی هم در ذهن تان ثبت کنید! بی انصافی می خواهد اقدامات مصدق را ندیده بگیری. خیلی بیشتر بی انصافی می خواهد، موجی که او برانگیخت را به دیگری نسبت دهی. در حالی که اگر مردم دست و بالشان برای تغییر حکومت باز شد و پول نفت اینچنینی وجود دارد، یک دلیل عمده اش ملی شدن نفت بود. به اعتقاد من فقط آدم های بی اصل و نسب حق ناشناسند!

پ.ن: جای آن سه نقطه در اولین خط، هر کلمه ای خواستید استفاده کنید!

شورای نگهبان برای شکستن آرای خاتمی در صورت حضور احتمالی دست به دعوت از میان سیاستمداران خوشنام زده است.

در گفت و گو با یک منبع مطلع، کسب اطلاع کردم که اکبر اعلمی در حال آماده سازی ستاد تبلیغاتی اش برای حضور موثر در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است.

این خبر در حالی در محافل سیاسی پراکنده شده که نماینده پیشین مجلس ششم و هفتم، به دلیل سخنانش مبنی بر استیضاح دولت امام سوم شیعیان "حسین (ع)" [در صورت وجود چنین دولتی و بروز خطا از سوی دولتی ها] در آذرماه گذشته و همچنین انتقاد شدید به شبستری امام جمعه تبریز، از سوی شورای نگهبان برای نامزدی هشتمین دور مجلس شورای اسلامی رد صلاحیت شده بود.

حضور اکبر اعلمی در تبریز و دیدارهای سیاسی او موجب شد که بر آتش این شایعه دامن زده شود.

گفته می شود شورای نگهبان از هم اکنون به فکر شکستن آرای محمد خاتمی در صورت حضور احتمالی در انتخابات ریاست جمهوری است.

گویا یکی از سیاسیون مرتبط باشورای نگهبان از سوی یکی از اعضای حقوقدان این شورا به اکبر اعلمی پیغام داده است که در صورت حضور در انتخابات ریاست جمهوری، وی را تایید صلاحیت خواهند کرد. دلیل این اقدام ترس از حضور خاتمی در انتخابات پیش رو و برای شکستن آرایش عنوان شده است.

اکبر اعلمی که از جمله منتقدان صریح اللهجه دولت نهم است، مدتی قبل نیز اعلام کرد که قصد دارد در انتخابات کاندیدای رییس جمهوری شود.

هرچند استراتژی شورای نگهبان در خصوص تایید و رد صلاحیت نامزدها معمولا تا نزدیک به زمان انتخابات مشخص نبوده و بارها تغییر می کند، اما این بار وحشت از حضور احتمالی و پیروزی خاتمی، آن ها را چنان به تکاپو انداخته است که از هم اکنون در حال پیغام رسانی به دیگر خوش نامان عرصه سیاسی ایران برای حضور در انتخابات و شکستن آرای خاتمی هستند.

۲۸/۱۲/۰۸

پ.ن: مثل اینکه برخی گله کردند، خبر غیرواقعی است. من نمی دانم به هرحال آقای اعلمی نزدیکان فکری و عقیدتی دارند، یکی از آنها دبیر ... یک نهاد است. این خبر را ایشان به من دادند. حالا اگر اشتباه است بر گردن من نیست، همینطور که نرفته بودند تبریز دیدار سیاسی!

حضور روحانی مطرح جناح راست در انتخابت ریاست جمهوری مشروط است.
گفته می شود قصد مصطفی پورمحمدی برای کاندیداتوری در انتخابات رییس جمهوری جدی اما مشروط است.

از محافل سیاسی نزدیک به جناح راست خبر می رسد، رییس سازمان بازرسی که پس از برکناری اش از وزارت کشور، شدیدا منتقد دولت شده، حضور خود در انتخابات را مشروط به عدم حضور رییس جمهور پیشین ایران کرده است.

بر اساس گزارش های رسیده، حضور قطعی پورمحمدی در انتخابات تنها در صورتی است که سید محمد خاتمی کاندیدای رییس جمهوری نشود.

این در حالی است که نزدیکان پورمحمدی اعتقاد دارند که وی، در صورت اجماع جبهه دوم خرداد بر روی کاندیدایی شاخص [مانند عبدالله نوری] و یا حضور محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری، قید نامزدی در انتخابات را زده و از احمدی نژاد حمایت خواهد کرد.

در صورت نامزدی این روحانی محافظه کار، بخش وسیعی از جناح راست از وی حمایت می کنند. دفتر آیت الله علی خامنه ای [غیر از مقام رهبری]، بخشی از سپاه پاسداران [طیف نزدیک به رحیم یحیی صفوی]، بدنه وزارت اطلاعات، قوه قضاییه، گروهی در مجلس [طیف نزدیک به علی لاریجانی] و بخشی از بدنه دولت که در مدت رییس جمهوری احمدی نژاد از آن به هر دلیل جدا شده اند، از جمله حامیان پورمحمدی محسوب می شوند.

پورمحمدی که در میان روحانیون اصولگرا به دلیل بیان نرم و دیپلماتیک اش معروف است، حمایت طیف سیاسی-سنتی جناح راست، مانند موتلفه و جامعه روحانیت که اخیراً عضو آن شده است را نیز در کنار خود دارد. باید یادآور شد که وی به دلیل ارتباط نزدیکش با مراجع تقلید و با توجه به دلگیری آیات عظام از احمدی نژاد، کاندیدای شاخص مراجع قم و مشهد نیز هست.

کاندیداتوری پورمحمدی زمانی در محافل جناح راست قوت گرفت، که احتمال تشکیل "دولت وحدت ملی" بر سر زبان ها افتاد. این ابتکار که از جانب رییس دفتر بازرسی رهبری "ناطق نوری" مطرح شده، اساسش بر رییس جمهوری محافظه کار و معتدل است. با توجه به منش سیاسی پورمحمدی و رابطه نزدیکش [پیش تر، پورمحمدی مسئول اجتماعی دفتر رهبری بود] با دفتر آیت الله خامنه ای و ناطق نوری، وی به عنوان چهره ای شاخص و مطمئن برای تشکیل چنین دولتی مطرح شده است.

در صورت حضور پورمحمدی در انتخابات، مدیر پیشین یکی از روزنامه های محافظه کار که از دوستان قدیمی وی محسوب می شود، ریاست ستاد انتخاباتی وی را به عهده خواهد گرفت.

۲۷/۱۲/۰۸

زمزمه استیضاح علی احمدی وزیر آموزش و پرورش در و از مجلس شنیده می شود. با هم اصل 136 قانون اساسی را می خوانیم؛ «اصل 136- رییس‏ جمهور می‏ تواند وزرا را عزل‏ كند و در این‏ صورت‏ باید برای‏ وزیر یا وزیران‏ جدید از مجلس‏ رای‏ اعتماد بگیرد، و در صورتی‏ كه‏ پس‏ از ابراز اعتماد مجلس‏ به‏ دولت‏ نیمی‏ از هیات‏ وزیران‏ تغییر نماید باید مجددا از مجلس‏ شورای‏ اسلامی‏ برای‏ هیات‏ وزیران‏ تقاضای‏ رای‏ اعتماد كند.»

با توجه به آنکه هیئت وزیران متشکل از 21 وزیر است، به این ترتیب نیمی از آن خواهد شد 10.5. از آنجا که وزرا را نمی توان به دو نیم کرد! بنابرین در صورت تغییر، عزل، استیضاح، مرگ و...، یازدهمین وزیر، اصل 136 شامل حال هیئت دولت خواهد شد و آقای احمدی نژاد 8-9 ماهی مانده به پایان دوره اش باید از مجلس برای وزیرانش رأی اعتماد دوباره بگیرد! یادآور می شوم که تا کنون 10 وزیر به هر ترتیب از کار کنار رفته اند.

هرکس می گوید اینچنین نیست، ره به خطا برده، یا خودش را به ... زده است. قانون اساسی، قانونی سخت است. قابلیت تفسیر عموماً ندارد، مخصوصا در زمانی که متن قانونش تا این حد صراحت دارد. تفسیر شورای نگهبان هم، اگر غیر از این باشد، شأن قانونی ندارد و مثال دیگر کارهای عجیب! آیت الله جنتی در دوران دبیری اش بر شورای نگهبان، خواهد بود.

1. مرحوم جمال کریمی راد- وزیر دادگستری- مرگ در تصادف
2. پرویز کاظمی- وزیر رفاه- برکناری
3. علیرضا طهماسبی- وزیر صنایع- برکناری
4. محمد ناظمی اردکانی- وزیر تعاون- برکناری
5. کاظم وزیری هامانه- وزیر نفت- برکناری
6. محمود فرشیدی- وزیر آموزش و پرورش- برکناری
7. داوود دانش‌جعفری- وزیر اقتصاد- برکناری
8. مصطفی پورمحمدی- وزیر کشور- برکناری
9. محمد رحمتی- وزیر راه و ترابری- برکناری
10. علی کردان- وزیر کشور- استیضاح
11. هر که باشد، دولت باید برای کلیت اش از مجلس رأی اعتماد بگیرد.

پ.ن: زنده باد صلح.
پ.ن2: من تا به حال فکر می کردم، 9 وزیر از کار کنار رفته اند. متاسفانه مرحوم کریمی راد را محاسبه نکرده بودم. هشدار عزیزی در یکی از سایت های وب2 موجب شد، در این موضوع دقت بیشتری کنم.

آقای احمدی نژاد، خود نیز می داند سیاست هایش کشور را با چالشی جدی روبرو کرده، بنابراین در زمانی که به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم، سعی دارد تا هرچه بیشتر خود را سیاستمداری منطقی نشان دهد. او اینک بیش از هر موضوع دیگری، به فکر انتخابات ریاست جمهوری است.

رئیس جمهوری نشان داد که به خوبی حساسیت های مردم ایران را شناخته است. از همین روست که سخنانش در خصوص دوستی مردم ایران و دیگر نقاط جهان را از زبان مشائی با خیالی راحت بیان می کند. و وقتی نمایندگان مجلس از رئیس جمهور می خواهند تا او را عزل کند، وی تمام قد با اتکا به مردم در مقابل مجلس می ایستد.

وی اما خوب می داند که مردم ایران به دروغگویی حساسند. می داند مردم از آنکه مسئولین نفهم بپندارندشان بیزارند. با سخنان احمدی نژاد از زبان مشائی، رئیس جمهوری قسمتی از آراء محافظه کاران سنتی را فدای بخشی از آراء محافظه کاران مدرن و طبقه متوسط ایران کرد. (این اقدام غیر از ذخیره آراء در داخل، پیکار تبلیغاتی غرب علیه ایران را با چالش روبرو کرد.) از سوی دیگر احمدی نژاد با بافت قدرت در ایران به خوبی آشناست، او به خوبی می داند بدون حمایت محافظه کاران سنتی هیچ کاری از پیش نمی رود، حتی اگر 50 میلیون رأی داشته باشد. او چنانچه می خواست از کردان دفاع کند باید هزینه ی سنگینی متقبل می شد، یعنی قبول درگیری سیاسی با طیف راست سنتی در انتخابات پیش رو! احمدی نژاد در زمان مناسبی به این مهم پی برد، که چوب خط سیاسی اش نزد راستی ها دیر زمانی است پر شده و دیگر نباید بیش از آن به آتش درگیری ها دامن بزند. بنابراین این بازی را با نهایت هوشمندی به حامیان دیرین اش واگذار کرد، تا لااقل خیالش از حمایت بخشی از راست سنتی در انتخابات پیش رو راحت باشد. او تا توانست، خود را از ماجرای استیضاح برای باز کردن دست نمایندگان در عزل وزیرش کنار کشید.

کند و کاوی در خصوص انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم؛
چه دلیلی دارد وسط این بلبشو خاتمی ابرویش را کف دستش گذاشته و وارد عرصه رقابت شود؟

رضا سلیمانی؛ حضور اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری سال اینده در هر حالت (پیروزی یا شکست در انتخابات) اشتباهی جبران ناپذیر است.

چنانچه عملکرد تبلیغی احمدی نژاد را در نظر بگیریم و به این نکته ظریف توجه که تنها یکی-دو هفته پیش از انتخابات سال اینده، دور دوم سفرهای استانی دولت به پایان می رسد، آنوقت باید به انتظار معجزه بود تا اصلاح طلبان پیروز میدان رقابت انتخاباتی باشند.

نکته بالا تنها یکی از ده ها موردی است که می توان برشمرد. چنانچه احمدی نژاد آنچنان که می گویند و شنیدیم به نامه های ارسالی پول نقدی ضمیمه کند و ان را به صاحبانش بازگرداند، وام های دلچسب ازدواج را چند برابر کند، سر اخر پول نفت را بین مردم توزیع کند! آنوقت اصلاح طلبان به قول یکی از ظریفان شان باید از حداقل فهم بی بهره باشند که در این بازی با نتیجه ای از پیش مشخص شرکت کنند.

عریان نمی شود به جنگ شوالیه ای تمام مسلح رفت و به امید معجزه نشست. نه فانتزی است و نه فکرانباره های اصلاح طلب 14 ساله های سانتیمانتال هستند، تعارف هم که با یکدیگر نداریم، این بازی امروز نتیجه اش برای اصلاح طلبان پیروزی نیست چه برسد به یک سال دیگر که خدا می داند احمدی نژاد که تمام اقداماتش "سرزده" است برای نیل به مقصود چه از استین بیرون خواهد کشید.

شکست پیش رو تنها فرایند احتضار گروه موسوم به اصلاح طلب را تسریع می کند. و اصولگرایان را جری تر می کند، با این فرض نزدیک به واقعیت که هر نامزدی غیر از محمد خاتمی در انتخابات شکست خواهد خورد، تنها گزینه امید دار اصلاح طلبان خاتمی خواهد بود.

به نظر من، اگر خاتمی کاندید ایشان باشد ماجرا به دور دوم کشیده می شود و چنانچه اصلاح طلبان با خوش بینی پیروز انتخابات شوند، باز هم شکستی سهمگین خورده اند!

اما چرایی آن؟! وضعیت امروز ایران مانند استخر آبی است که به دلیل از کار افتادن تاسیسات مکانیکی لایروب و تصویه گر(بخوانید دولت و نهادهای تابعه و مربوط) ، متعفن و گند زده است. نهایت فانتزی است اگر فکر کنیم می توان اب این استخر را در عرض 4 یا 8 سال اینده بدون تعمیر تاسیسات گندزدایی پاک و تمیز کرد. حتی نمی توان گوشه ای از ان را گوارا نگه داشت. پس ناچار باید سراغ بخش مکانیکی این استخر رفت.

دستگاه مکانیکی در ذهن مجسم کنید با هزاران-هزار چرخ دنده کوچک و بزرگ. تسمه و میل لنگ و شیر الکتریکی و میکرو سوییچ که تمامی قطعاتش را عوضی کار گذاشته باشند! تسمه جای میل لنگ، چرخ دنده بزرگ جای چرخ دنده کوچک، میکرو سوییچ ها (بخوانید نهادهای نظارتی-تحقیقاتی،مثل سازمان برنامه و بودجه) از مدار خارج شده، چون اضافی بودند! شیر الکتریکی (مجلس و استیضاح) محدوده رنج حس گرهایش به نحو محسوسی از نرمال به ماکسیموم رسیده و ... تقریبا هیچ قطعه ای سر جای خود قرار نداشته و به همین سبب امکان اصلاح و استارت قریب الوقوع محال به نظر می رسد. واقعیت ان است که این دستگاه به تعمیر اساسی با محدوده زمانی بلند مدت نیاز دارد.

قطعات این دستگاه مکانیکی زهوار در رفته که لااقل کژمدار مریض تا پیش از دولت نهم کار می کردند، با انقلاب! احمدی نژاد یا از درون دستگاه خارج، یا جا به جه یا دور انداخته (بازنشسته!) شدند. حالا دوباره یک ده-بیست سالی زمان لازم است تا چرخ دنده ها، تسمه ها و قطعات فعلی بالاخره مانند قبلی ها کار اصلی شان را فهم کنند (بخوانید کشور داری را درک کنند) تا خودشان را نزدیک به قطعه مطلوب تراش بدهند، یا جای خود را به قطعه مناسب بسپارند.

اگر مهندسی (سیاسمتداری) فکر می کند می تواند انچه احمدی نژاد در این دستگاه عریض و طویل بهم ریخته در کوتاه مدت (یعنی زمانی نزدیک به 5-6سال!) دوباره بر سر جایش برگرداند و نظم و ترتیب به انها بدهد یا مجنون است یا با آسمان ارتباطی دارد! و گرنه هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که این دستگاه مکانیکی با تکنیک های معمول در مدتی کوتاه به شرایط کار نزدیک شود. یادمان نرود که چرخ دنده های اشتباهی به دیگر چرخ دنده ها نیز اسیب زده اند و کل این تاسیسات مکانیکی گندزدایی تخریب شده است.

حال سئوال این است چه دلیلی دارد وسط این بلبشو خاتمی ابرویش را کف دستش گذاشته و وارد عرصه رقابت شود، و دست اخر با قهر دوباره مردم همان جایگاه قبلی اش را که به مدد دولت فعلی به دست اورده از دست بدهد؟

شرح انچه که اینک اصلاح طلبان باید انجام دهند از حوصله این مطلب خارج است. چنانچه مقاله بالا مورد توجه خوانندگان قرار گرفت، در مطلبی دیگر ان موضوع را نیز شرح خواهم داد.

رضا سلیمانی؛ ماجرای کردان وزیر فعلی کشور که طی هفته جاری از مجلس رأی اعتماد گرفت، مدتی است اذهان را به خود مشغول داشته، این دکترای فوق دیپلمه به اعتقاد حسین شریعتمداری با استفاده از دوپینگ معنوی-اعتقادی توانست به منصب وزارت کشور دست یابد.

شریعتمداری در مطلب روز چهارشنبه گذشته ضمن گله از رئیس جمهور به دلیل هزینه کردن از نام آیت الله خامنه ای رهبر حکومت جمهوری اسلامی ایران برای نیل به هدف یعنی رسیدن کردان به وزارت تاکید می کند که احمدی نژاد ضمن تحریف حرف های آقای خامنه ای نقل قولی از ایشان را به کار برده که در رای مثبت نمایندگان تاثیر مستقیمی داشته است.

شریعتمداری می گوید رهبری ایران در مواردی که از وی نظری بخواهند، به سه طریق نظر می دهد؛ «موافقت»، «مخالفت» و يا «مخالفتي ندارم».

بقیه در ادامه مطلب...

این نامه سرگشاده خرداد 1356 با امضای كريم‌ سنجابي‌، شاهپور بختيار و داريوش‌ فروهر برای شاه نوشته شده است.

پيشگاه‌ اعليحضرت‌ همايوني‌ شاهنشاه‌

فرايندگي‌ تنگناها و نابسامانيهاي‌ سياسي‌، اجتماعي‌، اقتصادي‌ كشور چنان‌ دورنماي‌ خطرناكي‌ را در برابر ديدگان‌ هر ايراني‌ قرار داده‌ كه‌ امضا كنندگان‌ زير بنا به‌ وظيفه‌ ملي‌ و ديني‌، در برابر خلق‌ و خدا با توجه‌ به‌ اينكه‌ در مقامات‌ پارلماني‌ و قضائي‌ و دولتي‌ كشور كسي‌ را كه‌ صاحب‌ تشخيص‌ و تصميم‌ بود، و مسئوليت‌ و مأموريتي‌ غير از پيروي‌ از «منويات‌ ملوكانه‌» داشته‌ باشد نمي‌شناسيم‌، و در حاليكه‌ تمام‌ امور مملكت‌ از طريق‌ صدور فرمانها انجام‌ مي‌شود، انتخاب‌ نمايندگان‌ ملت‌، انشاء قوانين‌، تاسيس‌ حزب‌ و حتي‌ انقلاب‌ در كف‌ اقتدار شخص‌ اعليحضرت‌ قرار دارد كه‌ همه‌ اختيارات‌، افتخارات‌، سپاسها، و بنابراين‌ مسئوليتها را منحصر و متوجه‌ به‌ خود فرموده‌اند، اين‌ مشروحه‌ را عليرغم‌ خطرات‌ سنگيني‌ تقديم‌ حضور مي‌داريم‌. 

در زماني‌ مبادرت‌ به‌ چنين‌ اقدامي‌ مي‌شود كه‌ مملكت‌ از هر طرف‌ در لبه‌ پرتگاه‌ قرار گرفته‌، همه‌ جريانها به‌ بن‌بست‌ كشيده‌، نيازمنديهاي‌ عمومي‌ به‌ خصوص‌ خواروبار و مسكن‌ با قيمتهاي‌ تصاعدي‌ بي‌نظيردچار نايابي‌ گشته‌، كشاورزي‌ و دامداري‌ رو به‌ نيستي‌ گذارده‌، صنايع‌ نوپاي‌ ملي‌ و نيروي‌ انساني‌ در بحران‌ و تزلزل‌ افتاده‌، تراز بازرگاني‌ كشور نابرابري‌ صادرات‌ و واردات‌ وحشت‌آورگرديده‌، نفت‌ اين‌ ميراث‌ گرانبهاي‌ خدادادي‌ به‌ شدت‌ تبذير(اسراف کاری) شده‌، برنامه‌هاي‌ عنوان‌ شده‌، اصلاح‌ و انقلاب‌ ناكام‌ مانده‌، و از همه‌ بدتر گرفتن‌ حقوق‌ انساني‌، آزاديهاي‌ فردي‌ و اجتماعي‌ و نقض اصول‌ قانون‌ اساسي‌ همراه‌ با خشونت‌ پليس‌ به‌ حداكثر رسيده‌، و روح‌ فساد و فحشا و تملق‌، فضيلت‌ بشري‌ و اخلاق‌ ملي‌ را به‌ تباهي‌ كشيده‌ است. 

حاصل‌ تمام‌ اين‌ اوضاع‌، توأم‌ با وعده‌ها و ادعاهاي‌ پايان‌ناپذير و گزافه‌ گوئيها و تبليغات‌ و تحميل‌ جشنها، و تظاهرات‌ نارضائي‌ و نااميدي‌ عمومي‌ و ترك‌ وطن‌، و خروج‌ سرمايه‌ها و عصيان‌ نسل‌ جوان‌ شده‌، كه‌ عاشقانه‌ داوطلب‌ زندان‌ و شكنجه‌ و مرگ‌ مي‌گردند، و دست‌ به‌ كارهائي‌ مي‌زنند كه‌ دستگاه‌ حاكمه‌ آن‌ را خرابكاري‌ و خيانت‌، و خود آنها فداكاري‌ و شرافت‌ مي‌نامند. 

اين‌ همه‌ ناهنجاري‌ها در وضع‌ زندگي‌ ملي‌ را ناگزير بايد مربوط‌ به‌ طرز مديريت‌ مملكت‌ دانست‌، مديريتي‌ كه‌ بر خلاف‌ نص‌ صريح‌ قانون‌ اساسي‌ و اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر، جنبه‌ فردي‌ و استبدادي‌ در آرايش‌ نظام‌ شاهنشاهي‌ پيدا كرده‌ است‌. 

در حاليكه‌ نظام‌ شاهنشاهي‌، خود برداشت‌ كلي‌ از نهاد اجتماعي‌ حكومت‌ در پهنه‌ تاريخ‌ ايران‌ مي‌باشد كه‌ انقلاب‌ مشروطه‌ داراي‌ تعريف‌ قانوني‌ گرديده‌، و در همين‌ قانون‌ اساسي‌ و متمم‌ آن‌ حدود حقوق‌ سلطنت‌ بدون‌ كوچكترين‌ ابهامي‌ تعيين‌ و «قدرت‌ ناشي‌ از ملت‌» و شخص‌ پادشاه‌ از مسئوليت‌ مبري‌ شناخته‌ شده‌ است‌. 

در روزگار كنوني‌ و موقعيت‌ جغرافيائي‌ و حساس‌ كشور ما اداره‌ امور چنان‌ پيچيده‌ گرديده‌ كه‌ توفيق‌ در آن‌ تنها با استمداد از همكاري‌ صميمانه‌ تمام‌ نيروهاي‌ مردم‌ در محيطي‌ آزاد، و قانون‌ و احترام‌ به‌ شخصیت انسانها امكان‌پذير مي‌شود. 

اين‌ مشروحه‌ سرگشاده‌ به‌ مقامي‌ تقديم‌ مي‌گردد كه‌ چند سال‌ پيش‌ در دانشگاه‌ هاروارد فرمودند: «نتيجه‌ تجاوز به‌ آزاديهاي‌ فردي‌ و عدم‌ توجه‌ به‌ احتياجات‌ روحي‌ انسانها ايجاد سرخوردگي‌ است‌، و افراد سرخورده‌ راه‌ منفي‌ پيش‌ مي‌گيرند تا ارتباط‌ خود را با همه‌ مقررات‌ و سنن‌ اجتماعي‌ قطع‌ كنند، و تنها وسيله‌ رفع‌ اين‌ سرخوردگي‌ احترام‌ به‌ شخصيت‌ و آزادي‌ افراد و اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ انسانها برده‌ دولت‌ نيستند، بلكه‌ دولت‌ خدمت‌گزار افراد مملكت‌ است‌.» و نيز به‌ تازگي‌ در مشهد مقدس‌ اعلام‌ فرموديد: «رفع‌ عيب‌ به‌ وسيله‌ هفت‌ تير نمي‌شود، بلكه‌ به‌ وسيله‌ جهاد اجتماعي‌ مي‌توان‌ عليه‌ فساد مبارزه‌ كرد.»

بنابراين‌ تنها راه‌ بازگشت‌ و رشد ايمان‌ و شخصيت‌ فردي‌ و همكاري‌ ملي‌ و خلاصي‌ از تنگناها و دشواريهايي‌ كه‌ آينده‌ ايران‌ را تهديد مي‌كند، ترك‌ حكومت‌ استبدادي‌، تمكين‌ مطلق‌ به‌ اصول‌ مشروطه‌، احيای حقوق‌ ملت‌، احترام‌ واقعي‌ به‌ قانون‌ اساسي‌ و اعلاميه‌ جهاني‌ حقوق‌ بشر، و انصراف‌ از حزب‌ واحد و اجتماعات‌، آزادي‌ زندانيان‌ و تبعيد شدگان‌ سياسي‌، و استقرار حكومتي‌ است‌ متكي‌ بر اكثريت‌ نمايندگان‌ منتخب‌ که از طرف‌ ملت‌ باشد و خود را بر طبق‌ قانون‌ اساسي‌ مسئول‌ بداند.

خب این همه مقدمه برای چه بود؟ یک مثال می خواهم بزنم. مدیران پشت صحنه انتخاب همیشه با یک موضوع مشکل اساسی دارند. نظرات مردم! بطور مثال من بسیاری از مواقع شاکی هستم، و تمایل ندارم نظرهای مردم را بخوانم. دلیل هم دارم، یک گروه به آن شخصی که نظرها را می خوانند ناسزا می گویند، گروهی هر اتفاقی که می افتد به حکومت و دولت فحش می دهند، بدون اینکه متن خبر را بخوانند. یک گروه هم چون خبر حاکی از اطلاعاتی در خصوص اسراییل و امریکا، ما را متهم می کنند که صهیونیستیم و بهایی هستیم. یک عده دیگر هم معتقدند که ما ماموران مستقیم حکومت هستیم.از هر صد نظر ۹۰ مورد آن وقتی آدمی را تلف می کند. 

یک مورد را بگویم. چند ماه پیش در شورای سیاست گذاری تصمیم گرفتیم که توان خود را منتقل کنیم به بخش خبری و اطلاع رسانی به جای انتشار تحلیل های مداوم. دلیلش هم کاملا واضح است، ایران در شرایطی بسیار بحرانی قرار دارد.[حالت اطلاع رسانی اما خوف و رجا دارد. یعنی مردم هم امیدوار بمانند و هم آماده]

بطور مثال خبری می دهیم، که امریکا قصد دارد حمله کند. یکی از نظر دهندگان می نویسد دارید مردم را می ترسانید و این ها بازی رسانه هاست و خبری هم نیست. گاها متهم به ارتباط به اسراییل و همکاری با لدین و چنی هم می شویم. چرا چون مرکز مطالعات ایران در امریکا اخبار ما و میزان نیوز را با دقت می خواند. اسم مان هم شده محافظه کاران مدرن، گاهی هم متهم می شویم که به حکومت کمک می کنیم که مردم را سرکوب کند.

دو ساعت بعد[طبق قرار داخلی خودمان. یک خبر خطر یک خبر امیدواری]خبری می دهیم مبتنی بر این که امریکا توان حمله ندارد. همان شخص دوباره نظر می نویسد که شما دارید مردم را به خواب می برید و باعث می شوید مسئولین ما چشمان شان بسته بشه و خیال همه راحت بشه. عده ای هم دوباره می نویسند شما دارید باامریکا همکاری می کنید که مردم ما به خواب برن و...، عده ای دیگر دوباره ما رو متهم می کنند که شما دارید باز هم به حکومت کمک می کنید تا به مردم بگه اصلا موضوع مهمی نیست این بحران.

من مدت زیادی است در انتخاب کار می کنم. از پایین ترین سطح تا بالاترین سطح. فکر نکنید که نظر یک نفر یا دو نفر چنین است، بدون اغراق می گویم تا کنون هزاران نظر مشابه خواندم. مردم ما خودشان فکر نمی کنند. بیشتر می گذارند دیگران به جایشان فکر کنند. چون این کار بسیار سختی است . بعد انها قرقره می کنند. اما هزاران نظر کارشناسی! برای موضوعات مختلف دارند. ایرانی ها همه پروفسور هستند. همه در مورد همه چیز نظر دارند. همه آچار فرانسه هستند و البته در مقابل عمل انداره انبردست و دم باریک هم کارایی ندارند. فقط حرف و نظر و البته عمل مساوی است با صفر.همه حرف می زنند، کسی حاضر نیست کاری کند.

علت اینکه فردی اینقدر نظرش تغییر می کند، می دانید چیست؟ نوع تنظیم خبر، نظرات پیشین که منتشر شده، اخبار مشابه دیگر و اعتقادات و ایدئولوژی های مختلف...

سه گروه خبرخوان می شناسم
1-با دید بد و مشکوک نگاه می کنند[دو دسته مخالفین نظام و موافقین]
2-با دید خوب و به هرحال مثبت نگاه می کنند[موافقین نظام]
3- خبر را می خوانند برای افزایش آگاهی

به جرئت می توانم بگویم، این همه دکتر و مهندس و ...، که با نام و بدون نام برای ما ایمیل می گذارند، جز دو دسته بالا هستند. شاید 10با غلو بگویم 20 درصد خوانندگان ما خبرها را واقعا بخوانند و دنبال بالا بردن سطح اطلاعات شان باشند و نه درد دل و حرف هایی که نه مستند است و نه دردی از کسی دوا می کند. خبر را برای آگاهی بخوانند و نه برای آنکه سریعا نظری در آن مورد بدهند.

بخدا قسم من پشت سر ایرانی ای که بگه خدا نیستم و پیغمبرم، نماز می خوانم.

پ.ن1: وقتی روشنفکر ما می گوید، سکوت کنیم! اما خودش روزی 6 تا تحلیل و گزارش می نویسد واقعا چه انتظاری می توان از مردم داشت. یا مگر ممکن است حکومتی مثل هند بر سر همچین مردمی حکومت کند. مگر ما که هستیم؟ یا چه هستیم؟!

پ.ن2: با عرض پوزش، ما مردیم ایران فقط بادکنکیم. با اطلاعاتی کاملا سطحی. شک نکنید هرکسی دیگر نیز برما حاکم شود از این بهتر نمی شود. می دانید اگر بهتر عمل کند چه می شود، بقول ناظم الاسلام کرمانی(در زمان مشروطه) سیاسیون می روند بر علیه دولت گارد ملی تشکیل می دهند و هفته ای سه بار انقلاب می کنند. کاش اول خودمان را درست کنیم، بعد سعی کنیم نظری به زعم خودمان کارشناسی بدهیم.

پ.ن۳: من یک صلح دوستم. خواهان صلح جهانی و گفت و گوهای همه ملت ها با هم. مرده باد جنگ؛زنده باد صلح.

اینجا ایران است، نه سوئیس! واقعیت آن است که آقای شاهرودی اخیراً دوبار بنا به دلایلی دو بار استعفا داده است. دلایل مربوط به حوادث قوه قضائیه است.(ببخشید اول دلایل را نوشتم، اما بعد بنا به احساسی که خانواده و نزدیکان داشتن، آن را بعد از نیم ساعت از روی وبلاگ برداشتم، پس از حذفیات امروز دوباره گذاشتم.کسی دلایل را خواست، برایم نظر بگذارد، بعد از سبک و سنگین کردین مقداری از ان را خواهم گفت.شاید هم حدس زدید، البته که ما ۶۹ میلیون نوری زاده در جهان داریم.)
(...)
ماجرای پرونده بانک پارسیان را یادآوری می کنم. روند برکناری عبدالله طالبی مدیر عامل پیشین این بانک و صلاحیت دولت در این اقدام، از سوی قوه قضاییه رد می شود، و اضافه می کند:دولت حق ندارد به چنین شیوه ای مدیرعامل این بانک را عزل کند. در اردیبهشت گذشته، جلسه مجمع فوق العاده این بانک تشکیل می شود و هیئت مدیره نیز انتخاب می گردد. جالب تر آنکه حکمی که در این باره صادر شد ، صلاحیت این جلسه را به نحوی دیگر ابطال می کرد. اما چه شد؟ همانی که دولت می خواست!!!

نکته وارده:  این دولت که البته نوبر بی قانونی است. می خواهد برنامه  پنجم توسعه را بدون هماهنگی با مجمع تشخیص مصلحت به امضای رهبری برساند!نمی دانم پس بخش ها و کانون های کارشناسی مجمع برای چه روزی ایجاد شده است؟بگذریم...
(...)
او زیردستانش را نمی پسندد، گرچه در اوایل بدست گیری این منصب بسیار پاکسازی در این نهاد صورت گرفت،اما شاهرودی اکنون خواهان پاکسازی تازه ای است، آیا این فرصت را به او می دهند؟ یا سرانجام...

هاشمی شاهرودی هم به زودی می رود، آقای نوری زاده خیالتان راحت باشد. مرثیه هایتان را آماده کنید. اما حیف است وقتی نمی دانید و نمی دانیم هم وقت مردم را بی جهت بگیریم و هم اتهامی بار انسانی کنیم که فی الواقع بسیار صادق تر از آنی است که شما و من می دانیم.

پ.ن۱:نمی دانیم، وقتی نمی دانیم بهتر است سکوت کنیم. چندی پیش یکی از همین آقایان خیلی مطلع،خیلی مصلح و خیلی خبرنگار البته از زبان آقای نوری زاده هم شنیده شد. گفت که چرا به سید احمد خاتمی(امام جمعه موقت تهران) می گویند آیة ا...، او خیلی که فقیه و مجتهد باشد حجة الاسلام والمسلمین است. دوستان محترم عملا افرادی که خطبه های پایتخت را می خوانند خود به خودی به مقام آیة اللهی ترقی می یابند. حال اگر صدا-سیما با رفسنجانی مشکلی دارد، این بحث دیگری است.از این همین روست که دوستانی که اصرار می ورزند آیة ا... خامنه ای، حجة الاسلام بوده و حرف هایی از این دست،محلی از اعراب ندارد. البته اینکه می گویم ، جایی ثبت نشده، در محافل سیاسی-دینی مرکز اینگونه جا افتاده است.

پ.ن۲:نکته مهم تری که باید به نظرم گفته شود، سه نفر از سوی مجلس خبرگان برای فردای کشور نشان شده اند. بیخود اطلاعات ندهید نه اکبر هاشمی رفسنجانی جز ان هاست و نه آقای مصباح یزدی. اما محض اطلاع آقایون بسیار مطلع، آیةا... سید احمد خاتمی،امام جمعه موقت تهران یکی از آن سه نفر است!

پ.ن۳: من یک صلح دوستم. خواهان صلح جهانی و گفت و گوهای همه ملت ها با هم. مرده باد جنگ؛زنده باد صلح.

این مطلب را از دست ندهید.می شد خلاصه آن را اینجا نوشت، ولی قلم وحید طعم خود را دارد. او هم البته دلش برای وطن می تپد. اما نیازی نیست که مثل من یا هرکس دیگری نگاه کند.نگاه پخته و محققانه خودش را دارد. پس اگر رفتید و خواندید لااقل فارغ از حب و بغض ها بخوانید. 

رویداد دوشنبه گذشته در دانشگاه کلمبیا،واکنش های بسیاری در پی داشت، مهمتر از همه نوشتار و بررسی تحلیلگران ایرانی بود:

1-به احمدی نژاد و ملت ایران توهین شد[دو گروه درون و برون از دایره حاکمیت با تفسیرهای گوناگون]
2-تنها به احمدی نژاد توهین شد[احمدی نژاد هم نماینده ملت ایران نیست!]
3-حقیقت تلخ است[لی بولینجر درست گفت]
در گزینه اول که من نیز با آن توافق نظر دارم.البته با نگاهی بیرون از حاکمیت،باید گفت به احمدی نژاد،ایران و ایرانی اهانت شد.از منظر پیروزی در این میدان،نمی توان به صراحت نیز گفت کدام سو پیروز میدان بوده اند.الزاما پرداختن رسانه های آمریکا به موضوع آقای احمدی نژاد اعم از 24 ساعت یا حتی یک هفته،حاکی از پیروزی آقای احمدی نژاد نیست.اینکه بگوییم ماندن در نشست و پاسخگویی به سئوالات دانشجویان یک پیروزی محسوب می شود، نکته ای است که باید بطور کامل بررسی شود، در نقطه ای که آقای احمدی نژاد با ادبیات دیپلماتیک اعلام می دارد: که آمریکا می تواند دوست خوبی برای ایران باشد. و دوباره این جمله را تکرار می کند،یا در بخشی دیگر که می گوید:ایران خطری برای هیچ ملتی نخواهد بود،می توان او را پیروز این میدان برشمرد.اما در پاسخگویی به سئوالاتی من جمله پرسش در خصوص همجنسگرایی پاسخ موجهی از سوی آقای احمدی نژاد ارائه نشد.

تصویرها به لطف شبکه های قوی مخابرات! و البته وجود صدها نوع سانسورافزار با آن سرعتی که برای آگاهی از زنگبار نیز پایین تر است،سرانجام می رسند. لی بولینجر وکیل،استاد دانشگاه حقوق،ریاست سابق دانشگاه میشیگان و ریاست تازه دانشگاه کلمبیا در ابتدا به سخنرانی! می پردازد. با قیافه ای نیمه گرفته حاکی از عدم رضایت می گوید: «دعوت دانشگاه کلمبیا از آقای احمدی نژاد بخاطر حق سخنرانی او نیست، بلکه به دلیل حقی است که ما برای شنیدن خود قائل هستیم،ما می خواهیم با ذهنیت منفور و دهشتناک دشمنان خود آشنا شویم!»

جملات بالا،همگی در پی انتخاب آیة ا...هاشمی رفسنجانی به ریاست خبرگان از سوی نمایندگان احزاب،اصحاب جراید،افراد صاحب قلم و امثالهم بیان شد. گمان می کردم، اینچنین شود! چند روزی فضای سیاسی کشور، مملو از شعارهای اکثراً مثبتی بود، که همگی از حقانیت رفسنجانی برای این مسند[ریاست خبرگان رهبری] دم می زد.

پیش نوشته بالا تنها واقعیتی پنهان است که بر ذات بسیاری از ما صادق است. مشکل ان جا آغاز می شود که در رفع این نقیصه کوشش نکنیم تا سرانجام منجمد شده و به شکل مجسمه ای از جمود ظهور می کنیم! سپس دست به تبلیغ و اشاعه آن نیز بزنیم، در قبال چنین کاشته ای چه درو خواهیم کرد؟

 گفتار آیت الله جتنی در خصوص حمایت ایشان از دولت نهم به ریاست دکتر احمدی نژاد در تریبون نماز جمعه، نه تنها مفید نیافتاد، بلکه نتیجه ای عکس داشت.
گرچه سنگینی این اظهار نظر به دلیل تکرار موضع گیری ها در کوتاه زمانی کهنه شد. از این روی به توپ و میدانی می ماند که پیش از من، ده ها بازیکن دیگر به بازی با آن پرداختند، اما شاید بتوان این موضوع را از زاویه ی دیگر مورد بررسی قرار داد.

آیت الله جنتی دبیری نهادی را عهده دارد، که بی شک مهم ترین بخش نظارتی کشور به شمار می رود. از همان روست که در قانون اساسی 9اصل  به این نهاد اختصاص یافته است.(91-99)
بی تردید یکی از مهمترین وظایف این نهاد داوری در امور انتخاباتی کشور است. و طبیعتاً انتظار می رود داوران شأن و جایگاه خود را حفظ کرده تا به دور از شبهه جانبداری بتوانند اعتماد عمومی را به خویش جلب کنند. چرا که اگر داوری از داوران رعایت عدل، انصاف و مساوات را کنار بگذارد و به سود فرد یا گروهی خاص رأیی را صادر کند ، باعث سلب اعتماد عموم از خود می شود.

سیاست فرصت سوزی ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۳۸۶    ساعت : ۳۱ , ۰۷ خبرگزاري انتخاب : ●رضا سليماني: از اولین ترک نشست رسمی بین المللی در تاریخ پس از انقلاب نزدیک به 26سال می گذرد.عبدالحسین معزی به سال 1360 محل اجلاس غیرمتعهدها را به دلیل سخنان وزیر امور خارجه وقت عربستان بر علیه ایران ترک گفت. از آنزمان تا امروز بارها این اتفاق چه در میدان سیاست ، چه ورزش و چه ... تکرار شده است. طبعاً بحث برسر درستی سنجی عمل فوق نیست، چرا که قطعاً به نمایندگان یا سفرای اعزامی ِ دلایل ترک جلسات رسمی خارجی تفهیم شده است. اما اغلب مقامات به دلیل نقص قانون و نبود چهارچوبی مشخص سلیقه ای عمل می کنند. به نحوی که یا از اینسوی بام سقوط میکنند و یا از آنسوی.

گزارش تحليلي «انتخاب» از واكنشهاي داخلي به ابتكار احمدي نژاد

بحران در كما يا لبخند بر چهره ها؟

۱۶ فروردین ماه ۱۳۸۶    ساعت : ۰۰ , ۱۷
خبرگزاري انتخاب : شوك بموقع احمدي نژاد، بحراني كه 13روز به كما رفته بود را به حالت عادي بازگرداند. دستهايي كه  روزهاي آينده بر عليه اقدام ايران مي رفتند تا يكدست شوند، با يك ابتكار به كف زدن عده اي از يك سو و خاراندن پوست سر با ناباوري و بهت از سويي ديگر خاتمه يافت.

عيب او جمله بگفتيم،هنرش نيز بگوييم! صاحب اين قلم از روزهاي پيش از بدست گرفتن زمام امور دولت توسط آقاي احمدي نژاد، از ايشان و همفكرانشان انتقاد كرده و تا روزهاي گذشته نيز مي كرده است.«به گواه نوشتارهايم» اما اقدام روز گذشته ايشان مورد احترام و قابل تقدير در چشم واقعگرايان است.«بگذريم از آنكه آقاي احمدي نژاد به تنهايي گيرنده اين تصميم نبوده و  قطع يقين جمعي از مقامات مسئول در اين مهم دخيل بوده اند»

کارت زرد انگليسی، رضا سليمانی

۵ فروردین ماه ۱۳۸۶    ساعت : ۱۳ , ۱۸
خبرگزاري انتخاب : عصر روز گذشته قطعنامه تحريمي تازه اي به اتفاق آراء اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل عليه ايران به تصويب رسيد.

«قطعنامه تحريمي مذكور به شماره 1747 و بر اساس ماده 41 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد تصويب شد. كه طبق مفاد آن، علاوه بر محدوديتهاي مالي و تحقيقاتي براي افراد و شركتهاي مرتبط با موضوع هسته اي صدور تجهيزات نظامي از ايران نيز منع شده است.»

بدين ترتيب غربي ها اولين عيدانه سال نو را به ايران تقديم كردند. گرچه تنها نمي توان اين رويداد را بر گردن غرب و آمريكا انداخت.بي شك ايران نيز در تكميل اين پازل بر عليه خود ياري رسانده، و از اين منظر نمي توان نمره قابل قبولي را براي دستگاه ديپلماسي ايران در نظر گرفت.

هیئت دولت و معاونین این روزها بیش از گذشته در مظان سوء مدیرت ها و عدم کارشناسی قرار دارند، و بقولی با ندانم کاری ها، خویش را از روی غلطک بخت و اقبال به پائین پرتاب کرده اند
طی 18ماه گذشته هرچه گفته و یا قول داده اند، عملا بدلیل نبود شالوده ی کارشناسی یا برعکس از آب در آمده یا به بوته ی فراموشی سپرده شده، گرچه در مواردی هم به فعلیت در آمده است. نمونه های آن کشف واکسن ایدز و دستیابی به فناوری گداخت هسته ای در گذشته بود

بدین معنا که آنها شکست همفکران خویش را در انتخابات آذرماه تسریع کرده و بزیان ریاست جمهوری که اخیرا قصد تعدیل در رفتار و گفتارش را دارد، عمل می کنند.

 مشکلات بوجود آمده در تغیئر ساعات بانکی،تورم روز افزون در فضای اقتصاد ایران در داخل، برگذاری بی مورد کنفرانس نفی هلوکاست و تغئیر رویکرد کشورهای غربی به رویارویی در خارج ، تنها نمونه های کوچکی از این سوء مدیریت ها ی کلان هستند

مدیرانی که سعی دارند در نهایت با پرتاب توپ به میدان دیگران ،خود را از اتهام های وارده مبری نمایند

نگاهی به 16پله سقوط از نظر رشد اقتصادی و کیف های رازآلود وزارت رفاه نیز مبین همین امر است...  

 یعنی آنکه اگر وجهه ی جهانی مان به دلیل سخنان هزینه زای دکتر احمدی نژاد مشمول 70،80 پله سقوط معنادار شد، عدم نگاه کلان در مدیران انتخابی و وزرای هیئت دولت نیز مسبب سقوط های پی در پی در آمارهای مدیریتی-اقتصادی جهانی شد، که هرچه سریعتر باید برای آن راه چاره ای یافت.

می توان گفت دولت خود در ناکامی خود مؤثر و مقصر است، به طور مثال در عرف دیپلماتیک ترک مجالس رسمی سیاسی بسیار برای کشورها هزینه زاست، یعنی آنکه رفتار یک دیپلمات باید در سطح دیپلماسی جهانی باشد، جناب مهندس مشایی احتیاجی به سپردن دلیل برای برائت ندارند، در حالی که مشایی می توانست در توضیح این موضوع برآید، عملا با پاسگاری های مداوم سعی در ایجاد ابهام بیشتر قضیه نمود،. عملا از نظر دیپلماسی هرچند که آقایان ابوطالب و افروغ بدان معترض بودند، اقدام جناب مهندس مشایی در عدم ترک مجلس فوق بسیار خردمندانه به نظر می رسد، اما این ماجرا با قیل و قال هایی که خود سازمان جهانگردی نیز به آن دامن زد، نشان از مدیریتی ضعیف و مستاصل می دهد، در اقدامی عجولانه تر نیز انتشار دهندگان این فیلم توقیف می شوند، اصولا اعتبار هر مرکز خبر رسانی به سرعت خبر رسانی و صداقت آن است، اما پاسخ کمی عصبی به نظر می رسد، که این موضوع در مصاحبه ی مهندس مشایی با خبرگزاری فارس کاملا هویداست، یعنی به جای کشاندن مسئله به بستر حقیقی خود آن را با دست خویش به جنجالی تبلیغاتی علیه خود تبدیل کردند
  نمونه ی دیگر آن موضوع هدایایی بود که وزیر رفاه در جشنی به 50 نماینده ی مجلس هدیه هایی داد، حال با فرض از کیسه ی خلیفه بخشیدن ایشان((یعنی تهیه ی هدایا بوسیله ی مجموعه شرکت های شصت تا)) خود موجب جنجال خبری شدند، که باعث استعفای مدیر روابط عمومی آن نهاد به دلیل صحت خبر هدایا و تکذیب نا درست ایشان بود، برخوردی که با انتخاب به عنوان افشاء کننده،خبر را منتشر کرد آنچنان غیر اخلاقی و تند بود که باعث تعجب رسانه های خبری نیز شد، عملا در این کوتاه زمان با سوء مدیریت های جناب مصری بیش از 100مدیر از این وزارت رفاه استعفا داده اند

دولت و افرادی که سابقه ی گذشته ی مدیران کشور را زیر سؤال می برند آیا امروز نگاهی نقادانه به اعمال خویش دارند؟ یا آنکه تمامی این شعارهای صادره و سوء مدیریت ها را در خود نمی بینند، دولت نهم اگر می خواهد پیروز انتخابات آتی ریاست جمهوری باشد، باید دست از بافتن آسمان-ریسمان بردارد و اقدامات خود را در جهتی کارشناسانه معمول دارد، و به جای انتقاد از وزرا و مدیران قبلی، نگاهی اجمالی به خود و آمارها بیاندازد!!!

 می گویند ملای دغل بازی در یک مجلس روضه برای عموم می گفت اگر فرزندتان بر روی فرشتان نجاست کرد، آن تکه را ببرید و دور بیاندازید، عصر که به خانه بازگشت ، پس از یک چشم چرخاندن ملاحظه نمود که قسمتی از فرش خانه نیست، از عیال محترم پرسید: فرش چه شده که ایشان در پاسخ گفتند: ولدتان بر روی آن... و من طبق گفته ی شما آن را بریدم! ملا با کمال تعجب گفت: آن را برای مردم گفتم نه برای خودم

http://tik.ir/display/?ID=31830

تا مجالی دیگر

رضا سلیمانی

بخاطر مصلحت اندیشی از چاپ مطلب امتناع کردیم...از مرحمت دولت نابغه ی قرن هر دم بری می رسد...
چشمها باز، لبها خاموش

روز شنبه گذشته در ساعت 8:20 دقیقه بوقت  تهران قطعنامه ی تحریمی با شماره ی 1737 با اکثریت قاطع آرأ اعضای داثم و غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران تصویب شد

از مفاد این قطعنامه که دومین قطعنامه ی سخت تحریمی علیه ایران در شورای امنیت است، چنین به نظر می رسد که تنبیهات هوشمند گریبان ایران را گرفته است.
بدین معنا که عموم موارد تحریمی، افراد و شرکتهایی را در بر میگیرد که با صنایع اتمی در ارتباط بوده و از سوی دیگر نوک پیکان این تحریم عناصر اتاق های فکری صنایع هسته ای و موشکی ایران را هدف قرار داده است. ضمن آنکه از کشورهای عضو خواسته است هیچگونه همکاری در حدود موارد فوق با ایران به عمل نیآورند.
با توجه به آنکه ایران سالهاست از محاصره های گوناگون اقتصادی ، سیاسی ، نظامی رنج میبرد، عملا تحریم اخیر فاقد توانایی های لازم بعنوان واکنش سریع به نظر می رسد
و با نگاه به اینکه هیچگونه تضییقاتی نیز در زمینه های تجارت و اقتصاد بر مفاد این قطعنامه بار نشده ، از موضع تضیف منافع ایران نیز دارای مشکلاتی عدیده است.

هرچند به دلیل اعمال نفوذ کشورهای روسیه و چین از تندی محتوای این قطعنامه کاسته و از سوی یگر موارد بسیاری از آن بعضا کهنه به چشم میآیند، اما همان پیامی را به همراه دارد که بسته ی پیشنهادی غرب با خود به همراه داشت، بدین معنا که کشورهای 5+1 از پاسخ منفی ایران به بسته ی پیشنهادی از قبل آگاه بودند و عملا با پیشکش کردن بسته ی معنادارشان خود را اخلاقا جماعتی منطقی و حق مدار نشان دادند...  در این قطعنامه نیز به عدم تعلیق ایران تا 60 روز آینده اطمینان کامل داشته در نتیجه منع قانونی را نیز از جلوی پایشان بسهولت برداشتند. و قطع یقین در گامهای بعدی با صراحت و مفاهیم تندتری ایران را مخاطب قرار خواهند داد(( در نتیجه ی جلب افکار عمومی و نؤمیدی  برای یافتن راهی صلحجویانه به گمان آنها))

اشتباهات گذشته مانند سخنان پر هزینه ی رئیس جمهور احمدی نژاد که اینروزها تعدیل شده و مبتنی بر پیام های خشونت آمیز بود، شعارگرایی ها به جای تعقل گرایی، وارد کردن این نکته به ذهن اقشار جامعه که صنایع هسته ای از نان شب واجب تر و سخنان بخشی از حاکمیت که برای مبارزه حریف را به میدان می طلبید، بعلاوه پاسخ گنگ و مبهم ایران به بسته ی معنادار غرب عملا فرایند تصمیم گیری علیه ایران را تسریع کرد و از سوی دیگر هزینه ی عقب نشینی برای مقامات ایرانی را بسیار سنگین تر.

به نظر می رسد در این شرایط بهترین گزینه تعلیق باشد، یعنی در شرایطی که کشورهای غربی به انتظار عدم تعلیق و اقدامات تلافی جویانه ی ما نشسته اند ، توپ را به میدان آنان بیندازیم و تعلیق موقت را برای ادامه ی مذاکرات بپذیریم، این موضوع راه حلی سریع برای رفع بحران های آتی جهانی علیه ایران است.

دولت غیر کارشناسی دکتر احمدی نژاد می تواند با اتخاذ تصمیمی اینچنین، تمامی ایراداتی که به کابینه اش وارد بوده را از بین برده و در جهت منافع ملت ایران گام بردارد.

قطعا هیچکدام از کارشناسان، نظر دیگری غیر از کاغذپاره بودن برگه های صادره ی سازمان ملل به دلیل عدم ضمانت اجرایی ندارند، اما توان برگه های صادره و ضمانتش در اقبال عمومی جوامع متمدن غرب برای واکنش حاکمان بر علیه متخاصمان است.
و نیز نمی توان به سخنان دکتر احمدی نژاد مبتنی بر پشیمانی آتی صادر کنندگان امیدوار بود، همانچه که توانایی ایران است یعنی نفت و گاز کشورهای منطقه نیز از آن بهره مندند و بارها نیز تکرار کرده اند که در مواقع بحرانی جایگزینی برای ایران خواهند بود، بنابراین در این شرایط دکتر احمدی نژاد و کابینه ی ایشان باید از شعار بپرهیزد و با آگاهی از توانایی هایش سخن بگوید...

گرچه اتخاذ مواضع هسته ای در بستری دیگر صورت می پذیرد ، اما دکتر احمدی نژاد بعنوان ریاست شورای عالی امنیت ملی و دکتر لاریجانی بعنوان دبیر این شورا نقش انکار ناپذیری در اتخاذ تصمیمات آتی را خواهند داشت...
میدان های سیاسی معمولا یک برنده دارد و یک بازنده، چه ایرادی به کار دو گروه مذاکره کننده ی ایرانی((روحانی و لاریجانی)) وارد است وقتی بعد از 3سال رویارویی بازی را واگذار کرده اند؟! بسیاری از قدرت های بزرگ جهان در گلوگاه ی بسیار حساس عقب نشینی می کنند و با گردآوری نیروی بیشتر پس از مدت کوتاهی دوباره به صحنه باز گشته و منافع خویش را احیاء می کنند، بنابراین ایراد تیم مذاکره کننده ی ایرانی عدم انعطاف در مواف حساس بدلیل انتخاب شعارهای تبلیغی به جای مواضع عقل گرایانه بوده و نیز هست
در دنیای سیاست امروز نباید به انتظار صداقت، ظلم ستیزی و رسالت فکر پاک بود، بلکه باید با سرعت عمل از فرصت ها به نفع خویش سود جست، نتیجتا سخنان نمایندگان مجلس مبنی بر ظلم کشورهای دیگر به ایران تنها به انحراف بیش از پیش این داستان کمک کرده و اصولا گرهی بر گره دیگر می افزاید...

یعنی آنکه در همان زمانی که کشورهای دیگر به فکر استفاده و منافع شان در بستری از خرد گرایی هستند، ما نیز باید چنین پاسخ دهیم.
باید توجه داشت که ما نیز آنچنان که شعار می دهیم، قدرتی برای پاسخ های دندان شکن نداریم، شاید به جای بستن مرزهای کشور بروی صنایع خارجی از قبیل ماشین آلات و صنایع سنگین و جلوگیری از واردات مورد لزوم همچون دارو و خوارکی ها و اقلام پائین دست بهتر بود مرزهای خویش را بروی واردات بنزین و مشتقات آن می بستیم، چه پاسخ دندان شکنانه ای می توانیم بدهیم در حالی که بیش از 40% بنزین را از خارج وارد می کنیم و کدام یک از عقلای کشور است که در نقش مؤثر بنزین بر روند زندگی مردم صحه نگذارد؟!!
در این شرایط اعلام کاغذ پاره بودن قطعنامه که در ینده ی نزدیک برگه های دیگری را نیز در غیبت ما به پیوست اضافه خواهد کرد تنها هزینه ها را برای ما زیاد می کند...
هر اقدام ستیزه جویانه و هیجانی عملا باعث عدم ثبات در میادین سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خواهد شد و هزینه های گزافی را بر شانه های مردمی که استرس هایشان بیشتر از آرامششان است بار خواهد نمود...
در نتیجه شاید امروز مردم ایران با دولت و حق مسلم انرژی هسته قاطعیت ورزند، اما چون موضوع صنایع هوایی و تحریم قطعات یدکی آن، در آینده نوک پیکان انتقاد خویش را به سمت حاکمین نشانه خواهن گرفت، بنابراین به این آرامش که قبل از طوفان است آنهم در شرایطی که هزینه های زندگی روزمره خستگی را بر تن مردم مضاف می کند، نمی توان مطمئن بود و مطمئن ماند، همچنانکه در انتخابات اخیر عمل کرده و عملا نشان دادند که حاکمینی پاسخگو می خواهند و نه شعار مدار و تبلیغ گرا...

در قرآن بارها ذکر شده که شرب خمر حرام است، اما آیا در جایی که پزشکی خوردن شراب را برای بیمار تجویز می کند می توانیم باز بگوییم که حرام است...
در نتیجه به نظر نمی رسد خلاف شرعی شود اگر در این گلوگاه به مصلحت بیاندیشیم و تعلیق را برای مدتی بپذیریم تا لااقل جلوی اقدامات آتی را بگیریم، از نظر قانونی نیز مجلس اگر وقت گرانبهایش را صرف عدم تصویب متمم بودجه در ماه های زمستان کند، به نظر بهتر از آنست که با تصویب طرحی (( که احتمالا چون بسیاری از طرح ها و لوایح بیکار مانده تاریخ مصرف محدودی خواهد داشت)) باری بر دوش مسؤلین سیاست خارجی بیافزاید
عدم شعار گرایی و انتشار افکار عقل گرایانه و کم کردن از بار هزینه بوسیله ی عقلای کشور برای پیمودن بی خطر مسیر گزینه ای خردمندانه است، در نتیجه  می شود به افکار عمومی با فراغ بال گفت که این پایان راه نخواهد بود و تعلیق در چنین شرایطی ما را از بحران خارج خواهد نمود...

هرچند به گمانم می رسد که در این شرایطی تعلیق را نپذیریم ، و پس از چند ماه چه به اجبار و چه به دلخواه دوباره به میز مذاکره باز خواهیم گشت، منتها نکته مهم آنست که در آن شرایط هزینه هایی بر ایران تحمیل شده که دیگر قابل جبران نخواهد بود...
به نظر می رسد انتخاب گزینه ی تعلیق با شروطی مانند زمان دار کردن آن ، عدم ترک رژیم منع اشاعه سلاح های هسته ای بعلاوه خردگرایی حاکمان کشور می تواند راه چاره ای سریع و قابل اطمینان به نظر رسد 

تا مجالی دیگر

رضا سلیمانی

سرانجام انتخابات ۳گانه ی ۲۴ آذر ماه به پایان رسید.این در حالی است که مشارکت مردم بیش از پیش به نظر می رسد.
همچنین خبرهای اولیه حاکی از شکست برای اردوگاه اصلاح طلبان و طرفداران قالیباف است
اکثریت مردم چون گذشته غیر قابل پیش بینی عمل کرده و آراء خود را به حامیان دولت اختصاص دادند

قطعا تبلیغات هدفدار و پرشائبه رسانه ی ملی و گروهی خاص به سود طیف رایحه خوش خدمت نیز بی تاثیر  نبوده . بطور مثال: روز جمعه ساعت 2، به صورت کاملاً صريح راديو گفت که به رايحه خوش راي بديد!
گزارش دیگر آن بود که گروه قاليباف و احمدي نژاد حدود چند هزار نفر را برای گفتگو با مردم ((بی سواد)) در  روز انتخابات بسيج کرده اند تا آراء و نظر آنها را جلب کنند

از آنسوی اصلاح طلبان، طرفدران قاليباف و حاميان دولت شب گذشته همگی بيانيه اي به صورت جداگانه به اين مضمون داده اند: قطعاً 60 درصد ما برنده انتخابات شوراها هستيم .يعني اگر پیروز میدان نشدند باخت در میدان را به گرده تقلبات خواهند انداخت...اما استاندار تهران پیشگیری قبل از درمان را ترجیح داد و افزود که تقلبات ۱/۵ انتخابات قبل بوده است... 

اینچنین که به نظر می رسد حامیان دولت ۱۱کرسی را بدست آورده اند. خبری از تقلب نبوده و مردم با تمایل کامل به طیف حامیان دولت رأی داده اند...مردم در انتخابات حضور حداکثری داشتند که البته این خود نشانه ی خوبی است...
بقولی زنده یاد مصدق وقتی می خواهند روی ملتی تحصیل اطلاعات کنند نگاه نمی کنند چند مجسمه و تندیس ساخته اند...به این توجه می کنند که این مردم چه میزان در مقدراتشان شرکت می جویند!
خبر خوش برای طیف های جمهوری خواه شکست گروه موسوم به نخبگان و طرفداران مصباح یزدی است که عملا با بی اقبالی از سوی مردم مواجه شدند...
مصباح یزدی از حیث آراء تا کنون نفر ۱۵ است و هاشمی رفسنجانی اول است.
در انتخابات شوراها ۱۱ نفر از طیف حامیان دولت در صدر قرار گرفته اند هرچند در تماسی ستاد قالیباف خویش را پیروز میدان دانست. اما خبرهای تکمیلی حاکی از آن بود که نفرات اول و دوم پروین احمدی نژاد و مهرداد بذرپاش از جبهه ی موسوم به رایحه ی خوش خدمت هستند....
در انتخابات میان دوره ای نیز رقابت بسیار سختی مابین سهیلا جلودار زاده و دکتر حسن غفوری فرد است...احتمال در صدر قرار گرفتن جلودار زاده نیز بیشتر به نظر می رسد...
و در آخر اینکه از شهرستانها خبر پیروزی طیف موسوم به میانه رو می رسد!!!

آقای علی لاریجانی پنج شنبه ی گذشته به روسیه سفر کرد تا دیداری با مقامات ارشد کرملین داشته باشد.

اول) این دیدار قطعا در راستای اهداف تیم مذاکره کننده ی ایرانی است که به دنبال خرید زمان برای ایجاد شکاف بیشتر در جبهه ی  کشورهای موسوم به 3+3 علیه ایران ، انجام می گیرد. به نظر می رسد مقام ایرانی فارغ از شعارهای دولت برای یافتن راه چاره ای مؤثر تلاش وسیعی دارد، این تعقل به نوعی امیدواری به ادامه ی روند مذاکره را به اردوگاه بزرگان کشور باز می گرداند، اما نباید آنان را به خواب برد،امروز معادلات جهانی هر ثانیه در معرض تغئیر است. بنابراین ایران نیز باید تمامی فرض های محتمل را در نظر گیرد.این روزها مقامات ایرانی نباید در دفترهایشان بنشینند باید سرتاسر جهان را زیر پا گذاشته و با دیگر دولتها به گفتگو بنشینند.

۲۹ مهر ماه ۱۳۸۵    ساعت : ۲۲ , ۲۱
خبرگزاري انتخاب : در پی انتشار بیانیه ی پایانی اتحادیه اروپا علیه ایران در اجلاس اخیر لوکزامبورگ، روز به روز بر حساسیت این بحران افزوده می شود.